Leuk dat je de tijd neemt om mijn blog te lezen over mijn fietssponsortocht naar Istanboel voor project Nest! Ik ben afgelopen maandag vertrokken vanuit Mijdrecht en heb inmiddels de nodige kilometers gefietst en ben in Trendelburg (Duitsland), volgens de route op mijn kaart al bijna 500 km gefietst, maar volgens de routeplanner van mijn blog ‘’slechts’’ 400 km.
https://www.travellerspoint.com/external/#/show/1200315/1557653
De routeplanner op mijn blog berekent de kortste route en het lijkt er dus op dat er een snellere route is, maar ik blijf de route op mijn kaart volgen want die is erg mooi! 🙂
En de route volgen, dat gaat best goed want ik heb naast mijn papieren kaart ook een hightech horloge (Suunto) waar alle kaarten en de volledige route op staat! Deze is verbonden met gps en ik kan overal zien waar ik ben, maar je moet wel zelf nog wel navigeren. Ik navigeer echter op mijn papieren kaarten, maar als ik de route kwijtraak dan gebruik ik mijn wonderhorloge om de weg weer terug te vinden, super handig!
En aangezien ik een speciale gave heb om te kunnen verdwalen heb ik al de nodige keren de hulp moeten inroepen van mijn grote vriend Suunto. Een mooi voorbeeld is mijn avontuur om door Wesel heen te fietsen, nadat ik al meer dan 3 keer de route in de stad was kwijtgeraakt, kwam ik dankzij Suunto weer op de route. Dat is grappig, er is klaarblijkelijk nog een andere rivier dan de Rijn aan mijn linkerkant, want die volg ik de hele tijd al de Rijn aan mijn rechterkant.
Na een paar minuten…. oh nee… ik ben weer terug aan het fietsen! Dus omkeren en opnieuw proberen, uiteindelijk kwam ik op de route maar toen was de hele weg afgezet, precies op het punt waar mijn route verder ging. Maar dankzij Suunto kon ik er omheen fietsen en kon ik weer verder :). Maar ik begin halverwege met mijn verhaal, ik ga nog uitgebreid verslag doen over de rest van de fietsreis, ik houd namelijk een fietsdagboekje bij en zal mijn ervaringen per dag kort delen..
Maar eerst wil ik nog graag een mooie ervaring met jullie delen, namelijk het verhaal van het verlies en het vinden van mijn bril. De eerste dag had ik bij het opzetten van mijn tent mijn bril afgedaan toen ik even ging zitten, ging ik per ongeluk op mijn bril zitten die hiertegen niet bestand is…. dus bril kapot maar gelukkig alleen het montuur en niet de glazen. En gelukkig heb ik een reservebril meegenomen, maar die is minder fijn dan de bril die kapot is gegaan.
Toen ik dagen later in Warburg in de ochtend nog even de Altstad ging bekijken, zag ik opeens een opticien, dat is precies wat ik nodig heb! En ja hoor, in mijn beste Duits kon ik de man uitleggen wat er was gebeurd en dat ik een nieuw montuur voor mijn bril nodig had. Ik had geluk, hij had precies een zelfde montuur en hij ging aan de slag om mijn glazen erin te zetten. Hij zag mijn fiets voor de winkel staan en vroeg waar ik naartoe aan het fietsen was, nadat ik hem had verteld over mijn fietsreis was mijn nieuwe bril klaar.
Wat kost dat, vroeg ik, waarop hij antwoordde, helemaal niets. Pardon, dat is heel aardig van u maar waarom? Omdat ik het erg bijzonder vindt wat u doet en uw verhaal heeft mijn dag gemaakt, daarom. Nadat ik de man heel erg had bedankt kon ik weer verder met mijn mooie nieuwe bril, ik krijg wel vaker een gratis kop koffie en/of een koekje, maar dit heb ik nog niet eerder meegemaakt! Super bedankt aardige man van de opticien in Warburg 🙂
Je kunt mijn fietsdagboekje lezen op:
https://fietssponsortocht.travellerspoint.com/1/
Foto’s zijn te vinden op:
https://www.travellerspoint.com/photos/stream/photoID/6659953/users/robertockhuizen/
En wil jij bijdragen aan betere onderwijskansen voor kinderen in Nepal? Je kunt mijn actie steunen via: https://projectnest.org/campaigns/fietstocht-van-amsteredam-naar-istanbul
Wordt volgende week vervolgd!
