Tijdens een koffiemomentje in ons vaste koffietentje kwamen we in gesprek met een moeder (Angie) en dochter (Alina) uit Zwitserland die op doorreis waren. Zij waren erg nieuwsgierig naar de stichting en kinderhuis en had Ricky ze uitgenodigd om een dagje mee te lopen en gingen zij daar graag op in.
Zoals al eerder geschreven bezoeken we regelmatig de dorpen waar één kind of meerdere kinderen vandaan komen, zodat ik antwoord krijg op mijn vraag: “op basis van welke criteria worden kinderen opgenomen in het kinderhuis?”.
Onlangs waren we geïnformeerd door de “Ward president” en een directeur van een school over een meisje van 8 jaar met de vraag of dat wij de situatie aldaar konden beoordelen en zijn we daar op bezoek gegaan om te informeren wat er precies aan de hand was met het meisje en beoordelen of dat zij of het gezin hulp nodig hadden van de stichting.
Bij aankomst in het dorp Salgari werden we hartelijk ontvangen en kregen we te horen dat dit meisje 2 jaar geleden lichamelijk was misbruikt was door een onbekende man. Haar vader is zowel alcohol als drugsverslaafd en is niet in beeld en haar moeder is spoorloos verdwenen. Het meisje is door de zus van haar moeder opgevangen maar zit tegen einde van haar latijn aan.
Aan het meisje was zelf niet zoveel te zien, behalve een mooie glimlach en hartelijkheid. De harde waarheid is dat dit meisje voor de rest van haar leven getraumatiseerd is en er in Nepal geen (geestelijke) ondersteuning is voor mensen die niet ok zijn.
Dit jonge kind wil je gelijk in bescherming nemen, haar vast willen houden, liefde willen geven en om haar bekommeren. Je vraagt je echt af waarom een volwassen persoon dit heeft kunnen doen?
We hebben afgesproken dat het meisje binnenkort langs komt samen met haar surrogaat moeder om te oriënteren of dat het kinderhuis iets zou kunnen zijn voor haar. Immers is er een reden waarom we gevraagd zijn om in gesprek met hun te komen.
De beide dames gaven aan om iets voor de kinderen in het kinderhuis te willen betekenen en zijn ze op pad geweest en hebben ze allerlei dingen voor de kinderen gekocht, zoals onder andere handdoeken maar ook een volleybalnet en bijbehorende spullen. Dit werd uiteraard graag in ontvangst genomen door de kinderen. Hoe een korte kennismaking in een koffietentje tot onverwachte vrienden kan leiden, gewoon mooi om te zien en te ervaren.
In hetzelfde dorp lopen er nog twee aanvragen voor ondersteuning vanuit de stichting. De eerste gesprekken hebben plaatsgevonden en zullen er meerdere gesprekken gevoerd worden om vanuit een grondige inventarisatie en analyse (proces) hier een objectieve besluiten in te nemen en krijg ik hiermee dus antwoord op de door mij gestelde vraag.
Ik hoop voor het jonge meisje dat zij opgenomen wordt in het kinderhuis, dat gun ik die kleine lieve meid vanuit mijn hart…
Voor diegene die alsnog een bijdrage willen doen:
https://projectnest.org/crowdfunding-maaltijden-voor-50-kinderen-voor-1-jaar
