Dit bezoek was gericht om kennis te maken met de familie en/of verzorgers van een of meerdere kinderen. In dit geval gaat het om het dorp Mari (je spreekt het uit als Mari), hier komen een aantal kinderen vandaan. De reis naar de desbetreffende dorp duurde twee uur, waarvan een uur door een natuurpark heen, ook hier een onverharde stuk vol met hobbels en kuilen.
Ondanks dat dit in dezelfde provincie zit en je toch een stuk moet rijden, kom je toch weer in een andersoortig landschap terecht. Hier zie je veel meer het plattelands leven en is het meer gericht op verbouwen van groenten. Hoe groenten verkocht worden is niet alleen via de welkbekende stalletjes langs de weg, maar ook via een “mini” SRV wagen. Zoals dat vroeger in Nederland ook gebeurde. Eerst met paard en wagen, later met een open bus en in de jaren 80 met een SRV bus en zijn deze bekende bussen uit het straatbeeld verdwenen en vervangen door andere online bezorgdiensten, zoals Flink, Appie, PicNic enz.
De gehele omgeving straalde rust uit, maar weet je ook dat de mensen die er wonen het niet makkelijk hebben en elke dag een gevecht is om aan eten te komen. Doordat ze ver weg wonen van een grote stad “missen” ze bepaalde dingen niet zoals mensen uit een grote stad wel gewend zijn en zoals ik zelf op dit moment ondervindt. Aan de ene kant geeft dat dus een bepaalde vorm van rust maar geeft ook heel goed aan wat de echte achterstand van deze bewoners is ten opzichte van mensen uit de grotere steden en wat daar het gevolg is voor de kinderen uit dit soort dorpen, waardoor zij dus niet mee kunnen groeien in de gewenste ontwikkeling als maatschappij.
Voor diegene die alsnog een bijdrage willen doen: https://projectnest.org/crowdfunding-maaltijden-voor-50-kinderen-voor-1-jaar
