Krijg veel vragen via de app van wat ik allemaal doe of ga doen, dus hierbij een opsomming van het programma wat ik de aankomende periode hier in Chitwan ga doen. Let wel op: hier gaan dingen op zijn Nepalees, dus niet zoals wij in Nederland gewend zijn.
- Koken voor het personeel en de kinderen.
- Diverse vergaderingen bijwonen m.b.t. kinderhuis.
- Diverse dorpen bezoeken van waar de kinderen van het kinderhuis vandaan komen, ieder met zijn/haar eigen achtergrond en geschiedenis.
- Diverse lopende of startende projecten bijwonen en daarin participeren.
- Presentaties geven aan kinderen op de school, over mezelf en ontwikkelingen in de IT.
- Lesgeven op de school.
- Start project cursussen loodgieter en electricien (in eerste instantie een Proof off Concept, POC
- De gedoneerde laptops vanuit 2Repair-IT beschikbaar stellen aan personeel en kinderen.
- Diverse ICT vraagstukken beoordelen en analyseren en adviseren.
- Kennismaken met het netwerk van de stichting (lokale overheid, scholen, artsen en leraren etc.).
- En natuurlijk hetgeen wat nog niet bekend is…
Kortom best wat te doen en houdt het mij in ieder geval van de straat maar ook reuze interessant om te leren hoe en op welke wijze men hier het goed wil doen. Ik merk wel dat de omgangvormen vrij traditioneel zijn, dus hiërarchisch en respectvol. Daar moet ik goed opletten dat ik niet te direct ben (iets waar wij als Nederlanders bekend/bericht om staan in het buitenland).
En wat natuurlijk ook belangrijk is, is om tijd voor mezelf te nemen. Voor mij persoonlijk een belangrijk deel om hier te zijn, even wat anders. Ik begin elke ochtend met meditatie aangevuld met Wim Hoff ademhalingsoefeningen en mijn eigen opgelegde burpee challenge afgewisseld met yoga en probeer ik zo elke dag te starten. Mijn personal trainers zullen een glimlach op hun gezicht krijgen als ze dit lezen. De sportscholen die er zijn, zijn gericht op krachtraining en zijn jaren 60 ingericht en geen airco, dus geen optie voor mij. Ik schrijf expres “probeer” omdat het niet altijd lukt omdat we soms heel vroeg op pad gaan.
Ben bij aankomst in Chitwan een beetje ziek geworden en ben ik op bezoek geweest bij een bevriende arts van de stichting en werd gelukkig direct geholpen. Heb een antibiotica kuur gekregen voor 5 dagen en knapte ik daar gelukkig van op. De arts verbaasde zich niet dat ik ziek was geworden, immers ik kom uit Nederland en ben een aantal dagen in Khatmandu verbleven, een goede mix om ziek te worden. Overigens wat verbazingwekkend was, was de doktersrekening voor zowel onderzoek als de medicatie, omgerekend € 3.50.
Daarnaast heb ik wat boeken meegenomen, variërend van een klein boekje getiteld “de gelukkigste kleine gedachten van de hele wereld”, Het vertrek van de mier en De tweede berg”. Allemaal boeken die ik van dierbaren heb gekregen en welke ik deze periode zeker zal lezen. Iets waar ik de afgelopen jaren niet meer aan toe ben gekomen…
Bij de volgende update(s) zal ik mijn ervaring en bevindingen met jullie delen van mijn programma.
Voor diegene die alsnog een bijdrage willen doen:
https://projectnest.org/crowdfunding-maaltijden-voor-50-kinderen-voor-1-jaar
