Het was een uitdagende fietsweek waarbij ik eerst langs de prachtige Donau heb gefietst om daarna verder via Servië naar Bulgarije te fietsen en ben uiteindelijk beland in Blagoevrad (Bulgarije). Er was op dit deel van mijn fietsroute veel natuurschoon te bewonderen, de zogenoemde ‘’IJzeren Poort‘’ is ontzettend mooi en historisch gezien ook bijzonder interessant. De Romeinen hadden hier een brug gebouwd die 1.000 jaar lang de langste brug ter wereld was, al is er nu niet meer veel van over. Er zijn echter de nodige tunnels waar je doorheen moet fietsen, wat wel een minder ontspannende ervaring is. Wat ook een minder ontspannende ervaring is als fietser in dit deel van Europa, zijn de vele honden die je onderwerp tegenkomt en helaas niet altijd even vriendelijk zijn. Er zijn in Servië en Bulgarije veel zwerfhonden, maar ook waakhonden en boerderijhonden. Van waakhonden heb je als fietser geen last, zolang er maar een hek staat waar de waakhond niet doorheen kan komen. De zwerfhond heeft uiteraard helaas geen huis en daarom is voorzichtigheid geboden als je deze tegenkomt, mijn ervaring is om rustig te fietsen in dorpen en steden waar veel zwerfhonden zijn en af te wachten hoe ze reageren.
Er is voor veel honden niets leukers dan fietsers achterna zitten, dit heeft te maken met het jachtinstinct van de hond en ze stoppen bijna altijd als je van je fiets afstapt en gaat lopen. Dat is daarom ook de techniek die ik gebruik, als ik merk dat een hond aanstalten maakt om me achterna te zitten dan stap ik van mijn fiets af. Als ik een goede voorsprong heb en het gunstig fietsterrein is dan wil ik ook we eens de hond eruit fietsen maar dat kan niet in een dorp waar ook meerdere zwerfhonden kunnen zijn. De voorzichtige ‘’van je fiets stappen techniek’’ is daarom ook de beste techniek om gevaarlijke situaties te voorkomen. Er is hierbij wel een constante ‘’hondenradar’’ voor nodig om alert te zijn voor honden en dit is best wel vermoeiend. In Servië ging dit op zich prima, ik kwam tot de ontdekking dat de meest zwerfhonden eigenlijk heel vriendelijk waren en dat een fietser achterna zitten een ontzettend leuk spelletje voor ze is, en dat ze verder niet agressief of gevaarlijk zijn. En ik had voor de zekerheid ook nog een pakje hondensnacks gekocht, om ze waar nodig om te kunnen kopen 🙂
Toen ik langs een prachtige onverharde fietsroute langs de Donau aan het fietsen was, onderweg naar Negotin, waren er een paar waakhonden die los liepen en al vanaf 50 meter afstand begonnen te blaffen en op me af kwamen rennen. Hier gaat mijn techniek dus niet werken, en ik ga ze niet belonen met wat lekkere hondensnacks, rechtsomkeer dus! Ik moest hierdoor weer 10 km terugfietsen en weer de drukkere weg op, maar hierdoor kon ik wel zonder hondenproblemen in Negotin aankomen. Hier waren weer enkel vriendelijke zwerfhonden en het hondengevaar was dus weer geweken, en ook de rest van de fietsroute in Servië ging zonder hondenproblemen. Eenmaal in Bulgarije aangekomen had ik een huisje geboekt in een klein dorpje genaamd Chukovezer, in de buurt van Dragoman. De fietsroute vanaf de grens (Kalotina) naar Dragoman was een pittig stukje fietsen, de snelweg is geen optie dus door de bergen dan maar. Vermoeid aangekomen in Dragoman was het nog maar een paar kilometer fietsen naar Chukovezer, dus wat inkopen gedaan bij een lokaal buurtsupermarktje en het laatste stukje naar Chukovezer gefiets. Daarbij hoorde ik veel honden blaffen maar zag ik ze gelukkig niet, dus het zullen wel waakhonden zijn die achter een hek zitten. Eenmaal aangekomen bij het huisje (waar de eigenaar de deur gewoon open had laten staan zodat ik erin kon), en waar een mooi hek omheen stond, kwam ik langzaam tot de ontdekking dat er de nodige zwerfhonden in het dorpje waren die langs mijn huisje liepen. Een klein, vriendelijk, zwerfhondje kon door het hek, maar lag tevreden voor het huisje te slapen en had ik een hondensnack gegeven die met veel smaak werd opgegeten.
In de ochtend, toen ik door het raam keek, zag ik een auto rijden die achterna werd gezeten door een van de grote zwerfhonden, dat was even schrikken! Als ze al auto’s achterna zitten, hoe veilig is dat voor mij als fietser? Eerst maar eens ontbijten en wakker worden, en kijken wat de zwerfhonden die langs mijn huisje lopen gaan doen. Een van de grote honden lijkt niet agressief en toen ik hem vanachter de veiligheid van mijn hek een hondensnack had gegeven, vervolgde hij zijn weg. Uiteindelijk was alleen het kleine lieve hondje nog aanwezig en toen ben ik vertrokken. Slechts 5 minuten onderweg staat er echter een hond midden op de weg die begint te blaffen en op me afkomt, rechtsomkeer dus! Weer terug langs mijn huisje waar echter ook weer honden zijn! Afstappen en rustig blijven, het blijkt de grote hond te zijn die ik een snack had gegeven en die laat mij zonder problemen langsgaan. Ik loop een tijdje voor ik zeker weet dat er geen honden meer zijn en fiets weer terug naar Dragoman. Daar neem ik de drukkere weg langs Chukovezer richting het dorpje Gaber waar ik mijn fietstocht zal vervolgen. In Dragoman waren nog een paar zwerfhonden die wel begonnen te blaffen, maar na het afstappen en rustig erlangs lopen gelukkig verder niets deden.
Een kilometer of 15 verder op de route verscheen echter alweer de volgende agressieve hond ten tonele, dit keer in the middle of nowhere waar ik geen zwerfhond of waakhond zou verwachten. Ook deze hond begon vanaf 50 meter afstand al agressief te blaffen en op me af te rennen, rechtsomkeer dus! Dit keer kon ik echter geen andere weg nemen omdat het een route door de bergen is waar de wegen schaars zijn. En omdat ik mezelf, familie en vrienden heb beloofd dat ik goed voor mezelf zal zorgen en veilig zal blijven, was het tijd voor plan B. Weer terugfietsen naar Dragoman waar een treinstation zou moeten zijn volgens mijn internetonderzoek. Eenmaal terug in Dragoman blijkt er inderdaad een treinstation te zijn, maar wegens grootschalige renovatiewerkzaamheden is deze gesloten. Oei, tijd voor plan C! Volgens internetonderzoek zou er 15 km verder nog een treinstation moeten zijn die wel open zou moeten zijn. OK, dan gaan we daarheen, en onderweg nog langs een openstaand hek gefietst waar ik in de verte hondengeblaf hoorde dus blij toen ik in Slivnitsa was aangekomen waar inderdaad een treinstation was waar ik een kaartje kon kopen naar Kyustendil. Het duurde nogal al lang en ze moest bellen toen ik vertelde dat mijn fiets ook mee moest, maar uiteindelijk kreeg ik een paar papiertjes met stempels en met de hulp van wat vriendelijke andere reizigers begon de treinreis met een busreis omdat de werkzaamheden tot aan Sofia waren. Maar mijn fiets mocht mee in de bus en zo kwam ik uiteindelijk in Sofia aan waar ik kon overstappen richting Kyustendil en daar, na een lange dag, aankwam.
IK heb besloten om mijn fietsroute wat aan te gaan passen en verder met de trein richting Griekenland te gaan, waar ik langs de kust zal gaan fietsen richting Istanbul. Daar zijn geen agressieve zwerfhonden en zo kom ik als het goed is op tijd in Istanbul voor het begin van mijn studie. Ik was in het begin best wel boos op de agressieve honden, maar ik weet dat deze zwerfhonden niet altijd even goed door mensen worden behandeld. Ik heb een aantal jaren in een dierenasiel gewerkt als vrijwilliger, en daar geleerd hoe moeilijk het is om agressief gedrag te veranderen als de honden niet goed zijn behandeld en niet zijn gesocialiseerd met mensen of andere dieren. Ik wil daarom afsluiten met een quote van Victor Hugo uit Les Misérables die ook toepasselijk is voor honden en andere dieren. En ik ben als kattenliefhebber overigens ook erg blij dat er in Istanbul ontzettend veel zwerfkatten zijn, die goed worden behandeld en erg vriendelijk zijn😊
“Met een beetje zorg kan de brandnetel nuttig worden gemaakt; als ze wordt verwaarloosd, wordt ze schadelijk en wordt ze uitgeroeid. Hoeveel mensen lijken op de brandnetel! Hij voegde er na een korte pauze aan toe: Onthoud dit, mijn vrienden: er bestaan geen slechte planten of slechte mensen. Er bestaan alleen slechte kwekers.’’ Victor Hugo, Les Misérables
De route op de kaart:
https://www.travellerspoint.com/map/#/trip/1557653
Foto’s zijn te vinden op:
https://www.travellerspoint.com/photos/stream/photoID/6684313/users/robertockhuizen/
Je kunt ook nog mijn fietsdagboekje lezen:
https://fietssponsortocht.travellerspoint.com/8/
En wil jij bijdragen aan betere onderwijskansen voor kinderen in Nepal? Je kunt mijn actie steunen via:
